Om 1 of andere gekke reden ben ik nogal nerveus.
Ik heb geen idee hoe het komt maar de laatste dagen kriebelt het enorm.
Het weer bij ons is prima en ik lees elke dag het verslag van Pieter en Petra die nu in Davenport zijn en misschien is dat wel de reden dat het zo kriebelt.
De dagen lijken maar voort te slepen en hoewel ik weet dat het bijna zover is lijkt het toch nog zover weg.
De koffers staan al klaar en alle spullen zijn eigenlijk al gepakt. De bonnen en reispapieren zijn uitgeprint en donderdag inchecken (om 13:00uur) en donderdag middag rijden we naar Mama en Papa in Amsterdam dus kortom alles is al klaar.....
We gaan eindelijk...
Een jaar geleden ben ik begonnen met plannen. Komt het dan daarvan? Dat ik er zo mee bezig ben in mijn hoofd...
Of komt het omdat Merijn voor de eerste keer mee gaat en dat ik alles te goed geregeld wil hebben.
Zucht...



